CANAN

          Kınalı  kayadan  ses  geliyor…  Taş  betonlardan , katı  kalplerden  bile... 

Bir  Canandan  nefes  gelmiyor…  Sızılar  duyulmuyordu:

-Canda  yanar  bir  gün  Cananına  diye. 

Cana  Can  katarak.  Gönül  sevdasını da  mürekkep  olmuş  akıtıyordu. 

Söz  olan  sedalarda , Lal  olmuş  dillerle    konuşarak.  Ve  göz  yaşlarını da   karıştırarak. 

Çağlayan  Şelale  misali  akıp  coşuyordu:

“Niye  kaçtın?...  Neden  kaçtın?...  Hani  Hakka  sözümüz  vardı?…  Teslim  olup  Ona  koşacaktık.  Sevgiyle  coşup  aşılmaz  dağlar  aşacaktık. 

Hani  Hakkı  çok  seviyorduk?...  Hani  onun  için  her  şeyimizi  feda  edecektik?...  Hani  gurur  meselesi  yapmayarak , el  ne  derse  desin.  Çektiğimiz  acılar  nasıl  olursa  olsun.  Yalnız  Ona  inanıp  Onun…  İçin  sevecektik?...

Yoksa…yoksa.  O  söz mü  yalandı?...  Yoksa , Sen mi?...”

             Bismillahirrahmanırrahiym

Merhaba.  Halim.  Abi… Abi!...    diyorum  çünkü…  Sana  olan  Merakım , Sevgim.  Büyüdü , büyüdü  kocaman  oldu. 

Daha  sonraları.  Sık   sık  görüşmemiz.  Samimi  içten  edilen  Muhabbetimiz.  İkimizin de  Sevgisini  büyüttü ,  büyüttü.  Bir  yanardağ  gibi  yanıp  lavlar  halinde  fışkırdı. 

Bazen  benim  canımı  çok  yaktı.  Bazen de  senin.

Sonunda  Abi!…  Kardeş!…  Sevgisi  yön  değiştirerek  daha da  canlandı. 

Yar  oldu…  Yaren  oldu…  Yürekleri  yakan  Sevda  Gönülleri  coşturan  Muhabbetle.  Gül  oldu.   Lale , Menekşe , Çiğdem  olarak  tepelerde  kırlarda  açtı. 

Acı  esti…  Tatlı  esti… Yel  oldu.  Seher  vaktinde  öz   Seda.  Ağustos  ayının  demini  almış  cığıldayan  sıcağında  balta  kesmez  buzu  oldu. 

Saklandım!…  Saklandım!…  diyemedim.  Seni  üzer  sana  zarar  veririm  diye. 

Sana  koşup  gelemedim. 

Sarılarak  omuz  veremedim.  Senin   Yarin  olurum  dedim!…  Sözümde  duramadım. 

Senden  kopmak  istemedim  kopamadım , ama!… Hep senden  kaçtım?. 

Senin  bana  olan.  Sevgin.  Allah  için  büyüyen  Sevdan  seni  yakıp  kavurduğu  gibi. 

Beni de  ezdi  geçti!…  Bilemedim. 

Senin  o  bağrında  yanan.  Narı  Kor  Ataşla  yalnız  koydum…

Evet!…  Hakka  söz  vermiştim?…  Onun!…  İçin  Sana  koşacağım.  Onun…  İçin  düşküne  yardım  ederek.  Mazlumun  yanında.  Sevdalı  Aşığın  Narı  korunda.  Güneşli  nemli  yerde  açan  Güllerle  olacaktım…  Olmadı!.

Söz  vermek  bir  güzel  görsen!…  Söz  verip de  Cani  Gönülden  bağrına  basmak!...O  çok  daha  güzel.

Bunu  dün  anlamadım.  Evvelsi  gün de  anlamadım.  Ne  yazık ki!…  Bu  gün  anladım.

Dün…  Evvelsi  gün!.  Karnımdan , Nefsimden  gördüm.  Bu  gün  öylemi!..

Penceren  açık  olursa.  Güneş  içeri  girer.  Sevgili!…  Güllerini  atar. 

Gönül  pencerem  kapalı  kaldı , perdesi de  çekili.  Sanki  kendimi  mecbur  hisset tim. 

Seni  hep  yalnız  koyarak…  Senden    değil. 

Hep   Sevginden  , Sevdandan  korkup  kaçtım!...

Açıkçası   kendime  ve  Nefsime  güvenemedim.  Yanlış  yapmışım!…  Hata  ettiğimi  anladım.

Seni  aşağıda  görüp!...  Yukarı  bakarken  taaa…  Aşağılarda  olduğumu  gördüm!.

Bağışla!…  Af et.  Ne  olur , hakkını  helal  eyle.

Benim  için  gezdiğin  yollar  Hak  ola. 

Bana  olan   Sevgin , Sevdan , Dağlar , Tepeler  kadar  büyük.  Cennet…  Mekanın   heybene  topladığın  Güllerin de  hazinen  ola.  Hak  dostları    dostun.  Yeri  göğü  yaratan  Mevlam da.  Yarin  ola.

Taş  betonlar da  ses verdi.

 Ley lamı!…  Buldum , haydi  Mevlaya.  Canan...

TUZLU PINAR….Romanımdan alınmıştır

                  Yazar Hamit  UZUN.

Web sitesi : www.saricigdem.com

   e-mail: Hamit@saricigdem.com

   e-mail: Hamit_uzun@mynet.com   

 e_msn: hamit_saricigdem@hotmail.com

Ev Tel:   0 312 368 16 95

Gsm:      0 537 361 92 23

Gsm:     0 505 682 98 66