SABAH  YILDIZI

    Sabah  yıldızı  gene  uyuya mı  kaldın?.

             Üstün  açılmış  üşüteceksin.

   Bak pembe açan  menekşenin  yanına  dost  geldi.

      Işık  saçan  bir  sürü  yıldız  arkadaşlarınla; 

Neden  hep yalnız durup  mahzun  olursun  bilmem ki.

           Bana  öyle bakıp da  sızlanma.

  Senden  geri  kalır  bir  yanım  yok  benim.

               Baharda  açıp  solamadım;

              Gece  kokularına  doyamadım.

              Hep  her  yerde  açmak  istedim.

          Nazara  geldim  herhalde   açamadım.

          Kıskanıyorum  seni , senin  yalnızlığını.

     Sabah  yıldızı,  aynı  zamanda  korkuyorum da.

Senide  nazara  getirirler,açmadan  güllerini  bitirirler.

           Belki de  sana  acır  avunurlar...

     Gene  uyuya  kalıp  üstünü  açma  üşüteceksin.

     Sar sarmala  karanlığı, düşlerin  aydınlık  olsun.

Boş ver  beni  aldırma.  Ben  dökülen  sevdaları  yanan  yürekleri

        Sabırla  dökülen  yaşları  topluyorum.

          Yorulunca da  yan gelip  yatıyor.

      Hep  seni  seyrediyorum,  doyamıyorum.

                 Yeter ki  sen,  sen,  sen!... 

                                       Hamit  uzun.

 

Geri